21 maart 2020

SIERRA LEONE.

Op de steiger snijd ik
riet, vers
riet dat naast me uit haar

aarde groeit
en ik probeer
een lied te zijn. Een lied dat jou bevestigt en

een lied dat mij
gerust stelt. Pap, ik
zoek naar vliegtuigen en vlinders die met

één vleugel
nog kunnen vliegen.
Iemand die je thuis brengt,

een dolfijn die
door de wolken zwemt,
dus

mocht iemand haar zien,
vertel dan dat de lente hier
niet zo heel erg

ver meer is
en kom daarna stil bij me zitten,
buig de slierten in een open boog

waarin nog veel meer kan,
al het
verdere.

– Malon