24 maart 2020

VOORBIJ DE ONZICHTBARE CIRKEL.

We doen nu zo ons best de
bloemen heel te laten,
dwalen

‘s nachts met geesten naar
elkanders kamer
en strelen daar

het haar
dat al tot op het vloerkleed reikt
en bijna

gebroken ruggen.
Maar laat voorbij dit ziek-zijn,
voorbij de pandemie,

voorbij de waarschuwing en de grafieken,
voorbij de vlieger
die niet langer opgaat

en de onzichtbare cirkel rondom eenieders lichaam,
het geloof bestaan
dat jij je ogen dicht

hebt, maar
in het roze van je schelp
mij nog kunt horen.

Dat ik je op je borst klop
en een antwoord krijg, dat
als de kou weer in de takken hangt wij

ons voorzien van
truien dik en
jassen groot, zo groot dat

wij er samen
wonen kunnen, er ons nu
zoveel zwaarte overkomen is

dat ik naar jou en jij
naar mij
bent

toegebogen.

– Malon

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>