29 april 2020

OP DE ZETEL: DE IN ZICHZELF ZITTENDE MENS.

Met in de stoel: de
in zichzelf zittende
ander.

Hoe simpel het niet is om
de glimlach te vervalsen
en te denken

in gevoel
in plaats van harde feiten
of de waarheid. Wij zoeken

sporen
in de groeven
van het water, maar

altijd laat.
Wanneer de sneeuw al is gesmolten
kijken wij ernaar.

Zo gaat het vaak.
Wij golven
golven op elkaar

en golven
gaan en komen wel,
maar laten niet veel achter.

De bank is leeg,
het zand spoelt vlak,
alsof er niet ooit

iemand
anders
was.

– Malon