01 mei 2020

ELKE SPETTER SPAT KAPOT.

Je kunt niet zomaar wakker worden
op een dag
en de rimpels die zij liep

in het water ongedaan maken.
Zelfs niet
ten oosten

van de rusteloze golf waarin zij krulde
en de verre kust
waarop zij schipbreuk leed.

Jij bent niet haar maan,
niet haar toren.
Niet de boei

waarop zij dobbert, zelfs niet
de dorst
die haar

verdronken heeft.
Zij werd op het strand geworpen
vanuit een koude

onderstroom. Zeewier
om haar kuiten en de branding
wreed. En nog steeds.

Nog steeds
kan niet ooit iemand echt
beslag nemen

op haar bewegen.
Niet toen ze van de gronden
opstond. Niet toen ze lippen

likte, wonden heelde,
strepen
streek

op haar gezicht. Niet
toen ze zeilen hees
op het witte zand,

tien duizend
kilometer van jouw hand. Dit
is haar land geworden.

Beweer niet
dat ze omkwam, dat die
vlaggen

er al waren
voor de storm
haar

bracht.

– Malon