01 juli 2020

WEK MIJN WEI.

Alsof ik elke druppel
regen vallen voel, zo langzaam
gaat de dag

en dat al
jarenlang.
Waarom zou het

anders zijn. Ik zie het plein
waar ik op dansen wilde
met jou losjes

in mijn armen.
Het dakraam om te kijken
naar de Japanse hulst die

knelt van kiemen, rode
bessen in haar
rug.

Op de veranda zit ik, droog ik,
haren in een doek
met

lengend licht en
wacht je wording af.
Ooit komt de prille bloesem

en de afstand
dichterbij. “Wek mijn bloem”,
zeg ik de heide.

“Mijn wei wil van haar
groen
bevallen.”

– Malon