01 juli 2020

NOG NETJES IN DE DOOS.

Buiten je eigen sluimer komen en uit het
sneuvelen is
echt

precies zoiets als
plukken aan je huid en
zwerven

door je huis met
mensen aan de muren,
hun ogen dichtgeplakt en sommigen nog

ingepakt.
Dit zijn de schilderijen met de holle kassen.
Je weet niet

wat er achter zit
en je bent bang. Ze hangen al
zo lang daar. Soms

kijk je even achterom
of je
misschien gevolgd wordt

als je de lange gang door loopt.
Dit huis
met vele woningen.

Je bent er één van,
hebt je
nagels al gebroken en het

eerste
stukje
tape gevonden. Je

pulkt en peutert, trekt het los en
overweegt om het karton te scheuren,
die mensen

van de wand te rukken
en dan
ontdekken

dat er achter het behang
niets is dan lijm
en

lucht.

– Malon