26 juli 2020

BOOMLOOS BOS.

Het eerste bos dat ik ooit zag,
dat was
de paars bloeiende heide.

Het was geen echt bos vol met bomen, maar
ik was klein
en zij de torens

boven mij.
Ik weet nog dat het golfde en me toelachte.
Haar stuiven

licht
over mijn haren lag en mist zich
als een sluier

lang
over het zandpad
spreidde. Ik,

schreiend bijna, had gedroomd die nacht
van kathedralen
blinkend zilver,

goud en
glimmende beelden,
maar hier stond geen kerk, kapel of

koepel, zelfs geen
bijbel was er
om te lezen,

slechts nieuw geloof onder een open hemel.
Ik,
voeten

in de aarde
en in alles
eromheen.

– Malon