09 oktober 2020

NATTE ELEKTRICITEIT.

In de wederopbouw van ons land
ligt de zee
aan de overkant

en jij, kleine vliegenier, boven je ster
vormige rivier
leek ooit zo groot

in je metalen vogel.
Misschien dat ik je stem terug vind
als deze ijstijd over is,

ergens
kilometers
onder de zeespiegel

en dat ons simpele verdriet (of liever nog:
de liefde)
drijft

op een bevroren sloot.
Maar nóg liever vind ik het stromen.
Twee ionen. Wij, twee

uitschieters van een hormoon in ons
semi-doorlatend vlies.
Toch, allerliefst, ja

liefst van alles nog
vind ik de trilling terug, ons
permanent

signaal van blijven. Wij,
twee toevalligheden, natte spanning,
vonken en elektriciteit.

Een trilling
vol met lieve dingen
en dat wij

overspringen.

– Malon