09 oktober 2020

SQUAMOSA, PETROSA, TYMPANICA.

Luister – hoor je het geluid achter
het geluid
daarachter?

Dat is je naam, ze dampt nog na.
De stoom klinkt
als een sissend

vraagstuk.
Wat was je heet. Je zweette
de verhoging uit mijn schaamstreek weg

en de verkoudheid
uit mijn rug.
Het ging zo vlug.

We dansten samen uit de pas. Je leidde
me mijn ritme uit
en groeide

hard.
Luister toch. Lieve man.
Ik weet dat al die klanken die je ‘s nachts

in mijn gehoorgang legt
slechts korrels zijn
tegen het driedelig gebeente van het binnen

in mijn oor
en dat we ijlen, schat,
maar toch.

Ik had net ja gezegd.
Jij liet mijn kraakbeen gonzen,
bonkend bot,

legde je hijgen in mijn long.
Jij werd de kom rondom mijn trommel.
Alleen jij

kon die koorts
uit mijn dijen
lokken.

– Malon