22 december 2020

HET BELANG VAN DESTRUCTIE.

Daar verderop
ligt de andere kant
en in het midden van de nacht zit ik nog steeds

met een handdoek om me heen geslagen
bij het water aan de rand
van alles.

Mijn lijf hangt somber
op het pleintje
en ik zie armen

aan de overzijde
die zich uitstrekken naar mij
en ik

die terug reik:
twee eindeloos lange armen,
maar er niet bij kan.

Ik heb buikpijn.
Zo vaak al heb ik zo gezeten,
starend in een gat dat zich niet opent.

De boten drijven.
De haven is te klein.
Ik grijp,

maar immer
mis.
Dit leerde mij de noodzaak van verliezen.

Hoe geruststellend het niet is iets
kwijt
te raken.

Het leven.
Het eind dat komt.
Het grote niets

dat onvermijdelijk volgt
en dat er voor niemand van ons nog
consequenties

zijn.

– Malon