5 januari 2021

HET WEESJE MET HET MEESJE.

Toen ze wakker werd
was ze geen meisje meer:
de benen stonden

stevig
onder het lijf.
Ze was veel sterker dan wij

tezamen,
altijd
in veel te kleine, grauwe kleren.

Ze was de eerste
in de zandbak
die oude sporen in de aarde zocht.

Haar dunne vinger
strekte zich
toen we de dode vogel zagen liggen.

Zij was degene
die haar draaide op haar kant
en aaide

over veren.
Zij wist zich te herinneren
hoe het was

iets kwijt te raken en
als wij dan onze hand uitstaken
zei ze: “Nee,

ze slaapt,
niet
wakker maken.”

– Malon
(n.a.v. S.O.S Enfants En Detresse)